Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

Apteczka domowa

1 APTECZKA DOMOWA

Bardzo ważny jest właściwy sposób przechowywania leków. Dotyczy to zabezpieczenia lekarstw przed zepsuciem, przed przypadkowym spożyciem oraz pomyłkowym zażyciem.

Leki należy przechowywać w miejscu zamkniętym, niedostępnym dla dzieci. Osoby mieszkające samotnie powinny pamiętać, że czasem odwiedzają je np. wnuki i mogą spróbować dostępnych dla nich tabletek. Dlatego niezbędnym elementem wyposażenia każdego gospodarstwa domowego jest apteczka. Najlepiej, by była nią oddzielna szafka zamykana na klucz, powieszona na ścianie poza zasięgiem małych dzieci. Niekiedy rolę apteczki może pełnić jedna z półek w szafie. Jeżeli dorobienie zamknięcia jest niemożliwe, wybierzmy półkę jak najwyższą, do której dzieci będą miały utrudniony dostęp. Często apteczki bywają umieszczane w łazienkach lub w kuchni. Nie są to jednak miejsca najlepsze - duża wilgotność powietrza nie sprzyja bowiem przechowywaniu leków i środków opatrunkowych. Także działanie promieni słonecznych i wysokiej temperatury, nawet nie bezpośrednie, źle wpływa na trwałość medykamentów i może spowodować, że preparaty będą niezdatne do użycia.

Leki są bardzo silnie działającymi substancjami chemicznymi - w obchodzeniu się z nimi należy zachować środki ostrożności.

Przed zażyciem leku należy ustalić:

  • czy nie występowały już objawy nadwrażliwości lek lub na jego składniki?
  • czy lek zawiera takie składniki jak aspartam, cukier lub sól kuchenną? (dotyczy to osób cierpiących na fenyloketonurię, na diecie bezcukrowej lub bezsolnej, zażywających głównie leki w zawiesinach lub syropach).

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny mieć całkowitą pewność, że mogą zastosować dany preparat. Decydujące są informacje otrzymane od lekarza lub z ulotki dołączonej do leku. Przy różnorodnych schorzeniach występujących równocześnie, należy ustalić, czy lek, który będzie stosowany, nie zaszkodzi w innych chorobach (np. przy czynnej chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy leki przeciwzapalne i przeciwbólowe mogą niekorzystnie oddziaływać na błonę śluzową żołądka).

Jeżeli w tym samym czasie są stosowane różne leki, należy się zorientować czy nie oddziaływują one wzajemnie na siebie. Pomocne może być w powyższych względach przestudiowanie odpowiedniego hasła w książce o lekarstwach, takiej jak Popularna Encyklopedia Leków Wydawnictwa KASTOR

Sposób, ilość i częstotliwość użycia leku określa lekarz lub decyduje treść ulotki dołączonej do opakowania, dopiero w następnym rzędzie można posłużyć się danymi zawartymi w leksykonach.

Bez względu na drogę podania lekarstwa, należy sprawdzić datę ważności preparatu. Nie wolno przyjmować lekarstw przeterminowanych. Nie należy przetrzymywać lekarstw po przekroczeniu daty ważności - należy wyrzucić je do specjalnego pojemnika wystawionego w aptece lub w ostateczności - do śmieci.

Należy natychmiast porozumieć się z lekarzem, jeżeli po przyjęciu lub w trakcie przyjmowania leku nastąpiło znaczne pogorszenie samopoczucia.

Nie należy przyjmować leków w ciemności - łatwo wtedy o pomyłkę.

Leki powinny być przechowywane tylko w firmowych opakowaniach, nie należy przesypywać ich do innych. Jednak w razie konieczności (nawet jeżeli to jedna tabletka zabierana do pracy) każde opakowanie musi być właściwie opisane nazwą leku z podaną dawką. Nigdy nie należy mieszać różnych leków w jednym opakowaniu.

Nigdy nie należy przyjmować leku o zmienionym wyglądzie.

Leki mogą wpływać na zdolność kierowania samochodem lub obsługiwania maszyn. Należy sprawdzić, czy po użyciu danego leku można prowadzić samochód.

Każdy lek może kolidować z alkoholem; spożycie nawet niewielkiej ilości alkoholu wraz z lekarstwami może spowodować groźne następstwa.

W domowej apteczce trzymamy wszystkie leki zapisane domownikom przez lekarzy. Ponadto powinny się w niej znaleźć następujące grupy środków:

  • środki opatrunkowe
  • środki dezynfekcyjne
  • środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe
  • środki przeciw katarowi
  • środki wykrztuśne i przeciwkaszlowe
  • środki przeciwbiegunkowe
  • środki przeczyszczające
  • środki nasenne
  • środki uspokajające
  • krople do oczu
  • witaminy i mikroelementy

2 APTECZKA DOMOWA - środki opatrunkowe

Każda apteczka powinna być zaopatrzona w następujące środki opatrunkowe:

  • wata opatrunkowa, gaza wyjałowiona np. gaziki jałowe (5x5 cm, 7x7 cm, 9x9 cm) - (każde opakowanie zawiera 3 gaziki);
  • kompresy z gazy jałowej w różnych rozmiarach;
  • chusta trójkątna;
  • bandaże gazowe i co najmniej jeden bandaż elastyczny (szer. 10-12 cm) oraz opaski na stawy skokowy i kolanowy;
  • plastry opatrunkowe wodoodporne (najlepiej komplet różnych kształtów i rozmiarów);
  • opatrunek w aerozolu (np. Panthenol aerozol lub Bepanthen krem);
  • szeroki i wąski przylepiec bez opatrunku;
  • rękawiczki lateksowe;
  • nożyczki o tępych końcach;
  • penseta (do usuwania ciał obcych z rany);
  • agrafki różnych rozmiarów.

Niezbędne są także środki stosowane na rany i uszkodzenia skóry, takie jak:

  • woda utleniona 3% lub woda utleniona w tabletkach (pertlenon), dodatkowo Rivanol w roztworze, do dezynfekowania ran i skaleczeń
  • zasypka lub płyn na otarcia i odparzenia np. Limagin, Linomag, Alantan.
  • spirytus salicylowy 2% - do oczyszczania skóry z brudu wokół rany (może być zastąpiony gazikami Leko), do dezynfekowania okolic rany można użyć jodynę 2%, gencjanę lub polodynę oraz betadynę; jednak użycie środków powodujących zabarwienie skóry może zaciemnić obraz miejsca zranienia uniemożliwiając obserwację, czy proces gojenia przebiega prawidłowo
  • sól fizjologiczna - ampułki 10 ml - kilka sztuk - do płukania oczu lub nosa

Opatrywanie ran i powstrzymywanie krwotoków.

W przypadku krwotoków należy stosować jedynie jałowe opatrunki miejscowe-uciskowe powyżej miejsca krwawienia. Do dezynfekowania ran i skaleczeń służy woda utleniona. W przypadku oparzeń miejscowych należy najpierw schłodzić oparzone miejsce zimną wodą lub lodem i podać poszkodowanemu wodę do picia. Miejsc oparzonych nie należy opatrywać.

W każdej sytuacji rozległych obrażeń trzeba niezwłocznie wezwać pomoc medyczną.

Czysta i dobrze opatrzona rana powinna się goić pod sterylnym, suchym opatrunkiem.

I jeszcze dobra rada na koniec. Narzędzi i środków opatrunkowych nie wolno używać do innych celów. Zabraknie ich właśnie wtedy, kiedy będą potrzebne.

3 APTECZKA DOMOWA - środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe

środki przeciwbólowe uśmierzają ból dzięki swemu depresyjnemu działaniu na ośrodkowy układ nerwowy. Na zwykłe potrzeby powinny z powodzeniem wystarczyć leki przeciwbólowe dostępne w wolnej sprzedaży z poniżej podanych czterech grup. Wszystkie z tych lekarstw wykazują także działanie przeciwgorączkowe, dlatego są często stosowane przy przeziębieniach i grypach. Warto samemu dobrać naskuteczniejsze preparaty.

ASPIRYNA i inne preparaty kwasu acetylosalicylowego (niekiedy także w złożeniach z innymi substancjami), takie jak Aspirin, Polpiryna, Calcipiryna, Alka-Prim, Etopiryna, Bespirin, Upsarin, Scorbolamid, Asprocol Antineuralgiae E i wiele innych możemy stosować doraźnie w stanach gorączkowych, w infekcjach wirusowych, w bólach głowy, zębów, mięśni, stawów, w nerwobólach. środków tych nie należy podawać dzieciom do 12. roku życia, szczególnie podczas infekcji wirusowych (przeziębienie, grypa, ospa wietrzna), z uwagi na możliwość wystąpienia groźnego zespołu Reye'a (ostra niewydolność wątroby). Leki zawierające aspirynę i pochodne działają drażniąco na śluzówkę żołądka - nie należy stosować ich przewlekle bez wskazań lekarskich.

PARACETAMOL jest składnikiem tak popularnych preparatów jak Analget, Apap, Calpol, Cefalgin Codipar, Coldrex, Efferalgan, Panadol, Saridon, Thomapyrin. Preparaty mają różną, dogodną postać, dla dzieci dobierzemy np. czopki lub syrop, oprócz zwykłych tabletek także bywają tabletki musujące lub granulaty.

IBUPROFEN (Advil, Ibufen, Ibum, Ibuprom, Ibuprofen, Nurofen) działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo a także przeciwobrzękowo, poprawia ruchomość i usuwa zdrętwienie stawów, łagodzi stany skurczowe mięśnia macicy, co bywa wykorzystywane w celu uśmierzenia bólów miesiączkowych.

NAPROXEN bez recepty można nabyć w postaci tabletek 100 i 200 mg oraz żelu 3%, 10% i 12%. Stosowany bywa jako lek przeciwbólowy iprzeciwzapalny przede wszystkim w chorobach reumatycznych, zwyrodnieniach stawów, bólach kręgosłupa, stanach zapalnych i bólach po urazach, w dnie, bólach menstruacyjnych, migrenie i bólach głowy, zębów, a także jako środek przeciwgorączkowy.

PYRALGINA I POCHODNE (Pyralginum w tabletkach 500 mg, Pabialgin P, Veramid) są zalecane przy różnorakich silnych bólach i stanach gorączkowych - gdy inne leki są nieskuteczne.

4 APTECZKA DOMOWA - środki przeciw przeziębieniom

Nieprecyzyjnym terminem „przeziębienie” określamy szereg dolegliwości powstałych najczęściej wskutek narażenia organizmu na duże zmiany temperatury (przegrzanie, przechłodzenie), zmniejszenia jego odporności i, co za tym idzie, wdania się infekcji wirusowych.

Przy przeziębieniach najczęściej stosujemy środki przeciwgorączkowe (a przy okazji przeciwbólowe), takie jak aspiryna, paracetamol, ibuprofen lub naproksen, o których była mowa uprzednio.

Witamina C dostępna pod różnymi nazwami (np. Acidum ascorbicum, Cetebe, Juvit, Monovitan C, Slovit C, Top C, Vicevit, Vitaminum C) zwiększa odporność organizmu na przeziębienia. Profilaktycznie stosuje się także preparaty wapnia, najlepiej w połączeniu z witaminą C (np. Ascalcin, Calcium C, Calcium Plus, Effervit Calcium). Przy przeziębieniach z silnym katarem warto stosować preparaty witaminy C (kwasu askorbinowego) z rutyną, takie jak Rutinoscorbin, Ascorutical, Cerutin, Rutovit. Oba składniki zmniejszają przepuszczalność naczyń krwionośnych, wzmacniają ich ściany i łagodzą nieprzyjemne objawy. Katar utrudniający oddychanie może wymagać użycia kropli lub aerozoli do nosa obkurczających miejscowo błonę śluzową (np. Acatar, Afrin, Betadrin, Donosan, Oxalin, Nasivin, Resoxym, Thymazen, Tyzine, Xylogel, Xylometazolin, Xylorhin). Są to bardzo skuteczne środki sprzedawane bez recepty lekarskiej. Należy jednak pamiętać, że ich stosowanie należy ograniczyć do niezbędnego minimum, do kilku najgorszych dni. Łatwo bowiem przyzwyczaić się do nich a próby odstawienia będą wywoływały uczucie dyskomfortu.

W zwalczaniu przeziębienia mogą być nam też pomocne także preparaty odkażające jamę ustną i gardło, takie jak NeoAngin, Cholinex, Chlorchinaldin, Strepsils, Septolete.

Ostatnią grupą leków najczęściej stosowanych podczas przeziębień są środki wykrztuśne (używane przy suchym i męczącym kaszlu, takie jak Coldrex Broncho, Guajazyl, Robitussin Expectorans, Ambroksol, Bronchicum Mucobron, Sirupus kalii guaiacolosulfonici, Syrop sosnowy złożony) oraz leki przeciwkaszlowe (np. Thiocodin, Argotussin, Robitussin Antitussicum, Supremin).

Domowa apteczka musi być także wyposażona w termometr lekarski.

5 APTECZKA DOMOWA - pozostałe medykamenty

Oto kolejny, ostatni już zestaw środków medycznych, które powinny się znaleźć w domowej apteczce. Zacznijmy od leków działających na układ pokarmowy. Do preparatów o przeciwstawnych skutkach należą środki przeciwbiegunkowe i przeczyszczające. Te drugie stosujemy z rzadka w przypadkach przewlekłych zaparć (przyczyny powstawania zaparć warto omówić z lekarzem a środki na przeczyszczenie stosować sporadycznie, jedynie w sytuacjach koniecznych). Wybór środków działających przeczyszczająco jest ogromny. Od płynnej parafiny działającej zmiękczająco na masy kałowe (Mentho-paraffinol), przez środki zwiększające ilość wody w kale (Laxol, Laxopol, Forlax) po preparaty wykorzystujące własności liści senesu (Senalax, Regulax, Xenna), rzepy i rzewienia (Rhelax, Rzewex), laktulozy (Duphalac, Lactulosum) i inne. środki przeciwbiegunkowe stosowane są najczęściej podczas zatruć pokarmowych. Należą do nich np. węgiel leczniczy (Carbo medicinalis), Smecta, Enterosol, Tanninum albuminatum, Salotannal, Imodium, Loperamid, Nifuroksazyd. Biegunki powodują gwałtowne odwodnienie organizmu (utrata elektrolitów). Przedłużające się silne biegunki mogą być niebezpieczne dla życia. Szczególnie dotyczy to niemowląt. Przy silnych biegunkach należy podawać środki uzupełniające elektolity (np. Gastrolit, Saltoral przepisywane na receptę lekarską). I jeszcze coś ze środków zobojętniających kwas solny, przeciwdziałających zgadze - mogą to być preparaty magnezu i glinu (Alumag, Alugastrin, Maalox, Magnosil) albo węglan wapnia i magnezu (Rennie, Ulgamax).

Warto też mieć w swojej apteczce leki rozkurczowe stosowane np. przy bólach przewodu pokarmowego, takie jak Galospa, Buscopan lub No-Spa (ten ostatni lek wymaga recepty), środki nasenne i uspokajające (np. Hova, Lekosen, Mentoval, Neospasmina,Validol), środki pobudzające (Glucardiamid, Kofex), preparaty do oczu (sól fizjologiczna w jednorazowych flakonikach do przemywania zaprószonego oka oraz krople na spojówki (np.: krople ze świetlika). Witaminy i mikroelementy oraz wszelkie lekarstwa zapisane przez lekarzy domownikom uzupełniają zasoby domowej apteczki.

I jeszcze uwaga końcowa: każdy lek i środek medyczny ma termin, po upłynięciu którego nie nadaje się do użycia. Pamiętajmy o tym.