Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

DIFOSFEN

Nazwa handlowa leku: DIFOSFEN

Nazwa polska leku: ETYDRONIAN DISODOWY

Nazwa międzynarodowa leku: Dinatrii etidronas

Nazwa anglojęzyczna leku: ETIDRONATE DISODIUM

Postaci leku: Difosfen - tabletki 200 mg.

Wizytówka leku: Lek przeciw osteoporozie.

Dostępność: Rp

Zalecany: w osteoporozie pomenopauzalnej, w zapobieganiu złamaniom trzonów kręgów i szyjki kości udowej, zwłaszcza u osób z już osłabioną strukturą kości, np. po leczeniu kortykosteroidami, w chorobie Pageta, w stanach po wszczepieniu protez stawowych; w leczeniu objawowym podwyższonego stężenia wapnia we krwi w przebiegu chorób nowotworowych.

Działanie: lek hamuje resorpcję kości przez tzw. komórki kościogubne - osteoklasty, wspomaga prawidłową odbudowę kości (z zachowanym układem beleczek kostnych), zwiększa masę kostną oraz gęstość kości, zwłaszcza w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, który jest najbardziej obciążany, oraz w trzonach kości długich: np. łokciowej, promieniowej, udowej; poprawia wytrzymałość mechaniczną całego szkieletu. Lek zmniejsza ryzyko nowych złamań na skutek osteoporozy u kobiet po menopauzie.

Niezalecany: przy nadwrażliwości na lek; w okresie ciąży i karmienia piersią; dzieciom i młodzieży (nie jest znane bezpieczeństwo leku w tej grupie wiekowej); osobom w wieku podeszłym; w ciężkiej niewydolności nerek, przy osteomalacji (tj. rozmiękaniu kości), hiperkalcemii (podwyższonym poziomie wapnia we krwi, z wyjątkiem hiperkalcemii nowotworowej); po złamaniach (stosowanie możliwe dopiero po uzyskaniu pełnego zrostu kostnego). Ostrożnie u chorych z chorobami przełyku, ponieważ lek może zalegać w przełyku, doprowadzając do owrzodzeń. Ostrożnie przy zapaleniu błony śluzowej żołądka lub dwunastnicy, chorobie wrzodowej. W chorobie Pageta nie należy stosować dłużej niż 6 miesięcy.

Współdziałanie: nie należy popijać leku wodą mineralną, przyjmować w czasie posiłków oraz jednocześnie stosować preparatów zawierających minerały, zwłaszcza magnez, glin (m.in. zmniejszających kwaśność soku żołądkowego, takich jak Alumag, Maalox, Manti), wapń, żelazo, ponieważ mogą one hamować wchłanianie etydronianu. Należy zachować 2-godzinny odstęp pomiędzy etydronianem, a tymi minerałami. Lek może zmniejszać siłę działania glikokortykosteroidów (Dexamethason, Encorton, Hydrocortisonum, Medrol), kalcytoniny (np. Calcihexal, Miacalcic), furosemidu (Furosemidum).

Dawkowanie: doustne, wg zaleceń lekarza, w osteoporozie pomenopauzalnej zazwyczaj: 400 mg raz na dobę, wieczorem, w cyklach: 2 tygodnie kuracji etydronianem, 76 dni kuracji preparatami wapnia; w chorobie Pageta: leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę i kontynuować dawką 5-10 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę przez 6 miesięcy lub dawką 20 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę przez 3 miesiące. Nie należy przekraczać dawki 20 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę. W razie potrzeby po 3 miesiącach przerwy należy powtórzyć kurację. W leczeniu chorych nowotworowych leku nie należy stosować dłużej niż 90 dni. W profilaktyce przed zabiegami wszczepiania protez stawowych lek należy stosować ok. miesiąc przed i do 3 miesięcy po zabiegu w dawce 20 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę. Leku nie należy rozgryzać, należy przyjmować w pozycji pionowej, popijając szklanką zwykłej wody, po zażyciu nie należy leżeć z względu na groźbę zalegania tabletki i powodowania owrzodzeń przełyku. Należy zachować ok. 2-godzinny odstęp pomiędzy dawką leku, a posiłkami. W przypadku powikłań z przewodu pokarmowego, dawkę dobową leku należy podzielić na kilka mniejszych dawek. Podczas leczenia należy uzupełniać dietę o wapń i witaminę D oraz kontrolować funkcję nerek.

Możliwe skutki uboczne: ból brzucha, niestrawność, zgaga, odbijania, trudności w połykaniu, nudności, wymioty, zaparcia, biegunki, bóle mięśniowe, bóle głowy; przy niestosowaniu się do zaleceń dotyczących przyjmowania leku może wystąpić zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zapalenie dwunastnicy, owrzodzenie przełyku prowadzące do zwężeń przełyku; zapalenie tęczówek; podwyższenie poziomu prób wątrobowych; zmniejszenie stężenia wapnia i fosforanów we krwi; rozmiękanie kości lub wystąpienie zespołu nerczycowego (upośledzenie czynności nerek) przy stosowaniu dawek wyższych niż zalecane.

Objawy przedawkowania: nadmierny spadek stężenia wapnia we krwi objawiający się między innymi bolesnymi kurczami mięśni, tikami, a nawet napadami tężyczkowymi. W leczeniu stosuje się płukanie żołądka oraz uzupełnia niedobór wapnia.

Inne leki z tej grupy: Difosfen, Ostedron.

Autor (redaktor): Hasło opracowała lek. med. Maria Szubert


poprzedni preparat || wstecz || strona główna || do góry || następny preparat




Copyright © by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2007.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy opis leku nie może być reprodukowany w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Wydawcy.
Powyższy tekst pochodzi z publikacji książkowej pt. Popularna encyklopedia leków (informacje o książce i możliwości zakupu: http://www.kastor.strefa.pl). Intencją Wydawcy była popularyzacja wiedzy o najczęściej stosowanych lekach, dlatego też zamieszczony opis może odbiegać od naukowej precyzji sformułowań. Tekst nie może być, bez konfrontacji z treścią ulotki producenta zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, podstawą podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących użycia i dawkowania leków. Wydawca wyklucza wszelkie roszczenia za ewentualne szkody wynikające z niezastosowania się do zaleceń producenta leku.
Kontakt: leki at kastor.strefa.pl